To ιστολόγιο του Πυθέα

The latest device drivers for the 751h running Windows 7 are the following:

Display adapters
Intel(R) Graphics Media Accelerator 500 : 8.14.10.2023

 
IDE ATA/ATAPI controllers
Standard Dual Channel PCI IDE Controller: 6.1.7600.16385

Imaging devices
USB Video Device: 6.1.7600.16385

Network adapters
Atheros AR5B95 Wireless Network Adapter: 8.0.0.259
Realtek PCIe FE Family Controller: 7.11.1127.2009

Sound, video and game controllers
Realtek High Definition Audio: 6.0.1.6029

System devices
Intel(R) SCH LPC Interface Controller - 8119: 8.8.0.1001
Intel(R) SCH Family PCI Express Root Port 1 - 8110: 8.8.0.1001
Intel(R) SCH Family PCI Express Root Port 3 - 8112: 8.8.0.1001
PCI standard host CPU bridge: 6.1.7600.16385
High Definition Audio Controller: 6.1.7600.16385

Universal Serial Bus controllers
Intel(R) SCH Family USB Universal Host Controller - 8114: 8.8.0.1001
USB Composite Device: 6.1.7600.16385
Intel(R) SCH Family USB Universal Host Controller - 8115: 8.8.0.1001
Intel(R) SCH Family USB Universal Host Controller - 8116: 8.8.0.1001
Intel(R) SCH Family USB Universal Host Controller - 8117: 8.8.0.1001
SST BoxOne Dongle: 7.0.0.1

Σήμερα ήταν η ιδανική ημέρα να κλείσω κάποιες εκκρεμότητες που είχαν μαζευτεί από τις προηγούμενες ημέρες. Δυστυχώς δεν τα κατάφερα με όλα, αλλά τουλάχιστον τα περισσότερα:

Ποδήλατο: Την τελευταία φορά που χρησιμοποίησα το ποδήλατο (την περασμένη Πέμπτη) όχι μόνο με έπιασε η μέση μου (μέχρι και σήμερα) λόγω του κρύου & του ιδρώτα αλλά στη διαδρομή της επιστροφής από το μετρό διαπίστωσα ότι το η βίδα που συγκρατεί το πετάλι στο σκελετό χαλάρωσε τόσο πολύ που πλέον το πετάλι έβρισκε στον σκελετό και ήταν έτοιμο να φύγει από τη θέση του.

Προσωρινά έσφιξα τη βίδα όσο μπορούσα με το χέρι και τσούλησα το ποδήλατο μέχρι το σπίτι. Σήμερα βρήκα όμως το κατάλληλο κλειδί, ένα των 8mm, και έσφιξα τη βίδα όσο μπορούσα.

Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο ξεβιδώθηκε για 2η φορά η βίδα (η πρώτη φορά ήταν κατά τη διάρκεια του τελευταίου Halbike που συμμετείχα). Ελπίζω να μην συνεχιστεί η κατάσταση, γιατί θα πρέπει να κυκλοφορώ πλέον με το κλειδί στην τσάντα!

Internet στο κινητό: Εδώ και αρκετό καιρό δεν μπορούσα να συνδέσω το κινητό μου (ένα HTC Touch Cruise) με το ασύρματο δίκτυο του σπιτιού μου. Δεν είχα αλλάξει τίποτα στις ρυθμίσεις ούτε στους κωδικούς, απλά σταμάτησε να συνδέεται μια μέρα. Ακόμα και μετά το στήσιμο του δικτύου από την αρχή, το πρόβλημα δε λύθηκε. Στο μεταξύ, το κινητό μπορούσε να συνδεθεί σε οποιοδήποτε άλλο δίκτυο χωρίς πρόβλημα! Αν δεν βαριόμουν να ξαναπερνάω τα πάντα στο κινητό, το οποίο κατά τα άλλα λειτουργεί άψογα, θα του έκανα ένα format.

Σήμερα αποφάσισα να κάνω μια τελευταία προσπάθεια, διαγράφοντας τη σύνδεση και ξαναπερνώντας τις ρυθμίσεις από την αρχή. Διαπίστωσα ότι το κινητό λανθασμένα χρησιμοποιούσε στο πρωτόκολλο WPA2 την επιλογή TKIP αντί της AES (ψύλλος στα άχυρα δηλαδή!) και μόλις διόρθωσα τη ρύθμιση το κινητό κατάφερε να συνδεθεί αυτόματα στο δίκτυο!

Φωτιστικά: Με τα ηλεκτρολογικά έχω ένα θέμα ακόμη, όπως και με τα υδραυλικά. Δοκίμασα να συνδέσω κάποια φωτιστικά που άγοράσαμε από το ΙΚΕΑ αλλά δεν ξέρω καν ποια είναι η ασφάλεια του υπνοδωμάτιου, οπότε προς το παρόν προτιμώ να μείνω ζωντανός (και τα φωτιστικά στην αποθήκη!). Λέω να περιμένω τις μεγάλες δυνάμεις (πατέρας ή πεθερός) που έχουν μια εμπειρία επάνω στο θέμα.

Πέρασαν κιόλας 2 χρόνια από την τελευταία φορά που το πολυταξιδεμένο Cinquecento μου πέρασε από ΚΤΕΟ.  Το αυτοκίνητο κάνει πλέον ελάχιστα χιλιόμετρα το χρόνο, αφού αποφάσισα να μετακινούμαι σχεδόν αποκλειστικά με τα ΜΜΜ. Δεν βρίσκεται και στην καλύτερη δυνατή κατάσταση εμφανισιακά, αλλά τα service του εξακολουθούν να γίνονται με σχολαστική ακρίβεια.

Αυτή τη φορά, λόγω έλλειψης χρόνου αλλά και λόγω της μικρής διαφοράς χρημάτων σε σχέση με το δημόσιο, αποφάσισα να κάνω τον έλεγχο σε ένα ιδιωτικό ΚΤΕΟ. Το αρχικό πλάνο ήταν να κατέβω στο Πανεπιστήμιο με το αυτοκίνητο και να το περάσω από έλεγχο στην Auteco που βρίσκεται εκεί κοντά. Από τη μία όμως τα πολλά χιλιόμετρα από το σπίτι (περίπου 35 χλμ το πήγαινε και άλλα τόσα η επιστροφή!) και η κουραστική διαδρομή-ταξίδι (πάνω-κάτω 1 ώρα στο τιμόνι) με έκαναν να ψάξω κάτι πιο κοντινό.

Κατέληξα στο Auto Check, το οποίο βρίσκεται στον Καρελλά(περιοχή ανάμεσα στο Κορωπί και την Παιανία), συνεπώς πολύ κοντά στο σπίτι μου. Έκανα μια προσπάθεια να βρω την ιστοσελίδα του συγκεκριμένου ΙΚΤΕΟ αλλά από ότι έμαθα αργότερα, η ιστοσελίδα είναι υπό κατασκευή. Έκλεισα τηλεφωνικά ραντεβού για το Σάββατο το πρωί και επιβεβαίωσα ότι έχω τρίγωνο, λειτουργικό (και μη ληγμένο) πυροσβεστήρα και πλήρες φαρμακείο.

Η εξυπηρέτηση ήταν άψογη, τόσο από τους τεχνικούς όσο και από την κοπέλα στην υποδοχή, η οποία ζήτησε μόνο την ταυτότητά μου & τη άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου για να κρατήσει φωτοαντίγραφα. Ο έλεγχος ήταν σχολαστικός και κράτησε περίπου 20 λεπτά, τα οποία πέρασα χαζεύοντας το αυτοκίνητό μου μέσα από το ολοκαίνουριο σαλόνι της υποδοχής πελατών. Υπήρχε διαθέσιμος ζεστός καφές για τους πελάτες, τηλεόραση με ειδήσεις, εφημερίδες καθώς και αυτόματα μηχανήματα με αναψυκτικά και snacks. Η ώρα πέρασε πολύ γρήγορα, ο έλεγχος δεν έδειξε τίποτα το ανησυχητικό και την ώρα της πληρωμής με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη: Το Auto Check ήταν το φθηνότερο ΚΤΕΟ της αγοράς, με τον έλεγχο να στοιχίζει €45 και την κάρτα καυσαερίων €10! Σε σχέση με τον ανταγωνισμό εξοικονόμησα περίπου €10, χωρίς να ταλαιπωρηθώ καθόλου! Από ότι πληροφορήθηκα, ο επανέλεγχος (εφόσον χρειαστεί) γίνεται δωρεάν μέσα στο προβλεπόμενο από το νόμο διάστημα.

Συμπέρασμα: Η διαφορά στην τιμή σε σχέση με το δημόσιο ΚΤΕΟ ήταν ελάχιστη, η διαδικασία πολύ απλούστερη (καμία σχέση με το μπάχαλο της προμήθειας παραβόλων & τις ατελείωτες ουρές ανθρώπων και αυτοκινήτων σε γκισέδες και γραμμές ελέγχου) και ο χρόνος που χρειάστηκε πολύ λιγότερος. Συστήνω το συγκεκριμένο ΚΤΕΟ ανεπιφύλακτα!

Κατάλογος Ιδιωτικών ΚΤΕΟ (Υπ. Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων)

Κατάλογος Ιδιωτικών ΚΤΕΟ με χρήσιμες πληροφορίες αλλά μάλλον μη ενημερωμένος πρόσφατα.

Μέσα σε όλα τα στραβά των τελευταίων ημερών κατάφερα να κάνω και κάτι μικρό, που μου έφτιαξε τη διάθεση: Το USB stick που τα είχε παίξει, επιτέλους δούλεψε! Με βοήθησε το Google και οι απαντήσεις σε κάποια fora, με αποτέλεσμα να καταλήξω στο αρχείο OnLineRecovery.exe της Transcend.

Παρότι το στικάκι μου ήταν unbranded, και μάλλον απίθανο να ήταν Transcend, η εφαρμογή αυτή ήταν η μόνη που κατάφερε να το αναστήσει. Προφανώς το πρόβλημα δεν ήταν στο hardware αλλά κατά πάσα πιθανότητα στο FAT.

Επόμενος στόχος μου είναι να αναστήσω την κάρτα microSDHC της Lexar, η οποία εξακολουθεί να είναι σε read-only mode και να αρνείται πεισματικά κάθε προσπάθεια format…κρίμα δεν είναι να πάνε χαμένα 4GB αποθηκευτικού χώρου ?

Το ήξερα ότι η σημερινή ημέρα θα ήταν μαρτυρική λόγω της απεργίας των ΜΜΜ. Παρόλα αυτά, αφού τα λεωφορεία εκτελούσαν κανονικά τα δρομολόγια, ήμουν υποχρεωμένος να κατέβω στο γραφείο. Η διαδρομή χωρίστηκε σε 3 στάδια:

1. Κορωπί – Νομισματοκοπείο: Έφυγα από το Κορωπί στις 08.05, παρέα με τον φίλο μου τον Δημήτρη με το πρώτο δρομολόγιο 308 προς Αθήνα. Στο λεωφορείο δεν υπήρχε πολύς κόσμος, ούτε συναντήσαμε κίνηση στη Λαυρίου. Ένα θεματάκι είχαμε κλασσικά στη Μεσογείων μετά την ΕΡΤ. Το σοκ το πάθαμε στο Νομισματοκοπείο, αφού στην στάση περίμεναν ήδη καμιά 50αριά άτομα!
2. Νομισματοκοπείο-Σταθμός Λαρίσης: Το πρώτο λεωφορείο που πέρασε ήταν το Β5, που τερματίζει στο σταθμό Λαρίσης. Ήταν ήδη πηγμένο, μπήκαμε κι εμείς κι απόγινε…οι πόρτες έκλειναν οριακά και είχαμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας! Η κατάσταση ήταν οριακή, τα νεύρα τεντωμένα (αρκετοί άρχισαν τις φωνές με το παραμικρό). Στη διαδρομή έσπαγα το μυαλό μου να σκεφτώ πού με συμφέρει να κατέβω για να συνεχίσω προς Βοτανικό… μέχρι που θυμήθηκα ότι τα λεωφορεία που τερμάτιζαν στο Μεταξουργείο (Πλατεία Καραϊσκάκη) έχουν μεταφερθεί στο Σταθμό Λαρίσης!
3. Σταθμός Λαρίσης – Γεωπονικό: Μπήκα στο εντελώς άδειο Β15 από την αφετηρία και κατέβηκα πολύ κοντά στο Γεωπονικό.

Συνολικά το ταξίδι μου (!!) κράτησε περίπου 2 ώρες και 10 λεπτά, χρόνος καθόλου άσχημος σε σχέση με τις καθημερινές και τη συνδυασμένη χρήση μετρό

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί πρέπει όλοι οι συνταξιούχοι να μετακινούνται αυτές τις ημέρες που υπάρχει πρόβλημα και γιατί δεν κάθονται ήσυχα στο σπιτάκι τους… τα λεωφορεία ήταν γεμάτα από ηλικιωμένους που με το ζόρι στέκονταν όρθιοι και ταλαιπωρούνταν από τα σπρωξίματα και τα απότομα φρεναρίσματα του λεωφορείου…

Σήμερα επίσης κατάλαβα πόσο σημαντική είναι η μετακίνηση υπογείως και πόσο χρόνο και ταλαιπωρία γλυτώνω καθημερινά με τις μετακινήσεις μου με το μετρό.

… απλά ταλαιπωρείσαι χωρίς λόγο και τραβάς αυτά που τρααβάω εγώ! Συνεχίζω να παραθέτω:

1. Το laptop μου (HP tx-1110us) βρίσκεται για 4η ή 5η φορά στο service από το Νοέμβρη. Αρχικά αλλάχθηκε η motherboard, η οποία είχε καεί (φαινόμενο πολύ συνηθισμένο για τη συγκεκριμένη σειρά laptop). Δυστυχώς όταν το παρέλαβα (μετά από 1 μήνα) δεν είχε κουμπώσει καλά το πληκτρολόγιο και ένα πλαστικό της οθόνης, με αποτέλεσμα να επιστρέψει για σφίξιμο. Στο service βρήκαν ότι και ο διακόπτης του wireless ήταν σπασμένος, οπότε ευγενικά προσφέρθηκαν να αλλάξουν και πάλι την motherboard, αφού ήταν εντός εγγύησης (και ο διακόπτης ενσωματωμένος στη motherboard!). Πέρασαν άλλες 20 περίου ημέρες και παρέλαβα το laptop, το οποίο αυτή τη φορά “έχανε” την ασύρματη κάρτα δικτύου σχεδόν κάθε φορά που έκλεινε το laptop. Νέα επίσκεψη στο service, όπου διαπιστώθηκε ότι σε εγκατάσταση WinXP σε δικό τους δίσκο η κάρτα έπαιζε κανονικά (εγώ είχα περάσει τα Win7). Δυστυχώς μετά από 1 ημέρα, η κάρτα χάθηκε και δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά στο Device Manager: Τι λειτουργικά δοκίμασα (WinXP 32/64bit, Windows 7 32/64bit, 2-3 διαφορετικά Linux, boot από CD/USB), παλιούς drivers, νέους drivers, restart, shut down, τίποτα… το laptop βρίσκεται και πάλι στο service για να δούμε τι φταίει, αν και το Internet έχει βουήξει ότι πρόκειται για πρόβλημα της motherboard…
2. Εδώ και καιρό έχανα τις φωτογραφίες και τα video που τραβούσα με το κινητό και αποθηκεύονταν στην κάρτα microSDHC 4GB της Lexar. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία, μετά έψαξα σε διάφορους φακέλους του κινητού (μήπως αποθηκεύονταν σε άλλο φάκελο) αλλά δεν βρήκα άκρη. Στη συνέχεια αντιμετώπισα πρόβλημα και με τα προγράμματα πλοήγησης, αφού με ξεκινούσαν πάντα από το ίδιο άσχετο σημείο και δεν κρατούσαν τα σημεία ενδιαφέροντος που αποθήκευα τον τελευταίο καιρό. Τελικά αποφάσισα να της κάνω ένα format για να στρώσει. Αμ δε: αποδείχθηκε ότι η κάρτα είχε γίνει read-only για άγνωστο λόγο, και χωρίς να έχει διακόπτη για write protection! Δοκίμασα με δύο διαφορετικούς adapters να τη φορμάρω στο reader του netbook αλλά τίποτα…το ίδιο και σε άλλα netbooks και laptops. Η χρήση του ειδικού προγράμματος της Panasonic για formatting SD καρτών  δεν έφερε αποτελέσματα, ούτε και ένα Utility της HP για formatting of removable media. Έχω μείνει με μια κάρτα στην οποία δεν μπορώ πλέον να γράψω τίποτα καινούριο ούτε και να αλλάξω τα ήδη υπάρχοντα περιεχόμενα. Στην προσπάθειά μου μάλιστα να δοκιμάσω και την κάρτα SD που χρησιμοποιώ για ReadyBoost στο netbook, κατάφερα και να την μετατρέψω και αυτή σε read-only (γεγονός που ευτυχώς άλλαξε με format σε ένα laptop της Dell – thanks mkou!).

(To be continued…)

… απλά ταλαιπωρείσαι χωρίς λόγο και τραβάς αυτά που τρααβάω εγώ! Παραθέτω χωρίς χρονολογική σειρά:

1. Κατά καιρούς είχα προβλήματα αποσύνδεσης του laptop/netbook από το router (ένα Thomson TG585v7), τα οποία μπορούσαν να γίνουν πολύ συχνά και ενοχλητικά! Χθες το βράδυ, αφού πλέον δεν προλάβαινα να ανοίξω ούτε 2η σελίδα πριν αποσυνδεθώ, αποφάσισα να του πατήσω ένα reset για να μάθει! Δυστυχώς την πάτησα, αφού δεν έβρισκα το manual για να δω πώς θα το ξαναστήσω ούτε και το πρόγραμμα για να το ρυθμίσω από το netbook (το desktop έχει γίνει μπρίκι και δεν το σκέφτομαι να το ανοίξω καν!). Τελικά, αφού παιδεύτηκα με τις ρυθμίσεις και δεν βρήκα άκρη χθες και σήμερα, βρήκα το cd με το πρόγραμμα εγκατάστασης και ρύθμισης του router. Η χαρά μου όμως κράτησε λίγο, αφού το netbook δεν έχει dvd rom και φυσικά δεν έχω αγοράσει εξωτερικό dvd! Αναγκάστηκα να ανοίξω το desktop για να περάσω το πρόγραμμα σε ένα USB stick, στο οποίο χθες η φίλη μου η mkou μου είχε αντιγράψει κάποια επεισόδια μιας τηλεοπτικής σειράς. Παρόλα αυτά, το USB stick δεν μπορούσε ούτε να διαβαστεί αλλά ούτε και να γίνει format!! Πώς κατάφερες mkou και μου πέρασες τα επεισόδια εκεί? Τελικά βρήκα άλλο USB stick και πέρασα το πρόγραμμα το οποίο με πατέντα (XP Combatibility mode) δούλεψε στα Windows 7 του netbook. Μετά από τις σχεδόν αυτόματες ρυθμίσεις (οι οποίες όμως δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν χωρίς το πρόγραμμα…) πλέον έχω και πάλι internet στο σπίτι!
2. Ένα από τα δώρα του γάμου ήταν μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή από τον ξάδερφό μου τον Γιώργο. Επειδή είχα ήδη 2, η μηχανή ανταλλάχθηκε με ένα Home Theater HT-303SU της LG. Πρόκειται για μια αξιοπρεπέστατη συσκευή, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί ελάχιστα μέχρι σήμερα καθώς δεν είμαστε λάτρεις των DVD. Δυστυχώς για μένα, έχω ήδη μια μεγάλη συλλογή ταινιών divX σε cd/dvd με ελληνικούς υπότιτλους (όχι ενσωματωμένους). Το δυστύχημα είναι ότι το συγκεκριμένο Home Cinema δεν υποστηρίζει το encoding που χρησιμοποιούσα για τους υπότιτλους σε όλα μου σχεδόν τα cd… η λύση που μου έδωσαν από την τεχνική υποστήριξη της LG είναι να γίνουν τα αρχεία των υποτίτλων plain text (txt αρχεία) και κατά πάσα πιθανότητα θα παίζουν. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και αν τελικά παίζουν με αυτόν τον τρόπο οι υπότιτλοι, θα πρέπει είτε να ξαναγράψω τις ταινίες με τους “διορθωμένους” υπότιτλους σε dvd ή πριν δω κάθε ταινία θα πρέπει να την περνάω σε ένα USB stick, να αλλάζω τους υπότιτλους και στη συνέχεια να την βλέπω μέσω της θύρας USB του Home Cinema. Ταλαιπωρία? Μπα… ψηφιακές ευκολίες? Σίγουρα όχι. Ψηφιακή ταλαιπωρία, θα έλεγα!

(To be continued…)

…ή αλλιώς “δεν μπορεί να βρέχει συνέχεια” (it can’t rain all the time, όπως έλεγε μια από τις ατάκες στο Crow).

Μετά από μια μουντή εβδομάδα, επιτέλους είδαμε ήλιο! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα:

1. Να στεγνώσουν τα ρούχα που είχαμε απλωμένα 2 μέρες στο μπαλκόνι
2. Να δουλέψει επιτέλους ο ηλιακός θερμοισίφωνας. Καλό το boiler, αλλά βράζει το σπίτι για να ζεσταθεί το νερό!

Επιπλέον, η λιακάδα έδιωξε και τη μουντή διάθεση (και την αρνητική ενέργεια!) των προηγούμενων ημέρων:

1. Με ειδοποίησαν ότι είναι έτοιμα τα καινούρια μου γυαλιά, τα οποία ήδη φοράω!
2. Πρόλαβα και πήρα την επιστροφή χρημάτων από το ΙΚΑ για τα γυαλιά που αγόρασα! Ήταν μια ανάσα σε αυτόν τον ωκεανό εξόδων των τελευταίων ημερών (και της ημέρας συγκεκριμένα).
3. Με ειδοποίησαν ότι (επιτέλους!) επισκευάστηκε το laptop! Πήγα και το παρέλαβα και αυτή τη στιγμή φορτίζω τη μπαταρία του. Από το λίγο που το δοκίμασα στο service φαίνεται να λειτουργεί κανονικά (τουλάχιστον φόρτωσε κανονικά τα Windows!).
4. Ετοιμάζομαι να κάνω την πρώτη μου ποδηλατοβόλτα εδώ και περίπου 2 μήνες. Τα παιδιά του Halbike έχουν ετοιμάσει την τελευταία βόλτα/συνάντηση της χρονιάς και δεν θα ήθελα να την χάσω με τίποτε!
5. Μου πιστώθηκαν €5 στο καρτοκινητό μετά από μια ανανέωση που έκανα. Ήταν μέρος μιας προσφοράς που είχα ξεχάσει ότι είχα ενεργοποιήσει!
6. Με ενημέρωσαν από το e-shop ότι η παραγγελία που είχα κάνει είναι έτοιμη στο κατάστημα και με περιμένει.

Γενικά η ημέρα ήταν γεμάτη σήμερα, και παρότι αδειούχος δεν κατάφερα να μαζευτώ στο σπίτι πριν από τις 15.30. Ήταν όμως τόσο ευχάριστη η μέρα που χαλάλι της!

Το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει διάφορα, όπως:

1. Η ζημιά στο laptop εντοπίστηκε στην μητρική, με κόστος επισκευής €250. Επειδή με αυτά τα χρήματα δεν μπορούσα ούτε μεταχειρισμένο να βρω με αυτά τα χαρακτηριστικά, αποφάσισα να το επισκευάσω. Όμως, παρότι μου δόθηκε χρόνος επισκευής 7-10 ημέρες, έχουν περάσει 30 και ακόμα περιμένω. Αν αλλάξει ο χρόνος και δεν το έχω στα χέρια μου, θα προχωρήσω σε καταγγελίες κλπ.
2. Λόγω του ότι χρειαζόμουν άμεσα ένα φορητό υπολογιστή και δεν μπορούσα να περιμένω την επισκευή του laptop, προχώρησα (κατόπιν ωρίμου σκέψεως) στην αγορά ενός netbook, Acer Aspire One 751h. Ήταν ότι πιο οικονομικό μπορούσα να βρω με τα χαρακτηριστικά που ήθελα (οθόνη 11,6 ιντσών, μνήμη 1GB, δίσκο 160GB, full-size πληκτρολόγιο, ικανοποιητική αυτονομία >5 ώρες και ελαφρύ – περίπου 1,3kg). Προς το παρόν είμαι ικανοποιημένος από την αγορά, και σύντομα ελπίζω να γράψω αναλυτικότερα τις εντυπώσεις μου.
3. Το Dahon επέστρεψε επισκευασμένο εδώ και καιρό (μετά από 15 ημέρες στον “γιατρό”). Αλλάχθηκαν 4 ακτίνες που βρέθηκαν σπασμένες, σφίξαμε τα φρένα, ρυθμίσαμε τις ταχύτητες και βάλαμε και καινούριο πίσω φωτάκι! Το παλιό δεν άντεξε, παρά τις πατέντες που είχα κάνει για να το κρατήσω στη ζωή (κόλλες, λάστιχα, συνδετήρες, βίδες κλπ). Το κακό είναι ότι αφενός λόγω του άσχημου καιρού (βροχές-κρύο) και αφετέρου λόγω του ότι φεύγω αργά από το γραφείο, το ποδήλατο έχει μείνει αχρησιμοποίητο εδώ και εβδομάδες.
4. Είχαμε αλλαγή στη ασφάλεια του αυτοκινήτου (για κάποιο λόγο που δεν κατάλαβα…). Σε δύο μέρες λήγει η παλιά ασφάλεια κι εγώ ακόμη περιμένω την καινούρια…συνηθισμένο πρόβλημα με τους ασφαλιστές!
5. Ήρθαν τα τέλη κυκλοφορίας: Περισσότερα από πέρισυ, λιγότερα από όσα υπολόγιζα. Ίσως είναι και τα τελευταία που πληρώνω για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο.
6. Ένα ράγισμα στο φακό των γυαλιών μυωπίας μου (σε συνδυασμό με τη κακή κατάσταση του σκελετού) με ανάγκασε να παραγγείλω καινούρια γυαλιά. Ανανεωμένο look με το νέο έτος!

Τα έξοδα είναι τόσα πολλά που δεν θέλω καν να τα σκέφτομαι…και εκτός από όλα αυτά είναι και τα πάγια έξοδα (λογαριασμοί, κινητό, κάρτα απεριορίστων κλπ). Ελπίζω (με κάποιο μαγικό τρόπο) να αυξηθούν τα έσοδά μου με το νέο έτος!!

Τις τελευταίες μέρες έριξε βροχές. Πάντα μου άρεσε η βροχή και συνεχίζει να μου αρέσει! Με τη βροχή δεν κατάλαβα και την απουσία του ποδηλάτου μου: Βρίσκεται ακόμα για επισκευή (περάσαμε τη μία εβδομάδα!), καθώς εκτός από την σπασμένη ακτίνα βρέθηκαν άλλες τρεις (!!) σπασμένες στον πίσω τροχό. Δεν ξέρω το γιατί, υποθέτω ότι η μία έφερε την άλλη και το κακό θα ξεκίνησε από κάποια από τις άπειρες λακούβες των άθλιων δρόμων που χρησιμοποιώ αναγκαστικά κάθε μέρα σχεδόν.

Αυτή η καθυστέρηση επηρεάζει την καθημερινότητά μου, καθώς αναγκάζομαι να περιμένω για το λεωφορείο τόσο προς το μετρό όσο και από το μετρό προς το γραφείο (και αντίστροφα). Δεν μπορώ να υπολογίσω τις διαδρομές (τα λεωφορεία δεν είναι ακριβή όπως ξέρετε!) με αποτέλεσμα να χάνω αρκετό χρόνο καθημερινά περιμένοντας λεωφορεία και μετρό…

Επίσης έχασα τόσο το Halbike όσο και το Freeday στα οποία θα ήθελα πολύ να συμμετέχω (πάνω που είχα πάρει φόρα και δεν έχανα βόλτα!). Το κυριότερο είναι ότι έχασα και την επαφή μου με τα παιδιά που συναντώ στις βόλτες και το ξαλάφρωμα που νοιώθω μετά από τα πρώτα χιλιόμετρα κάθε βόλτας…

Τα νέα δεν είναι ενθαρρυντικά ούτε από το μέτωπο επισκευής του laptop: Ήδη με ενημέρωσαν για αργοπορία παραλαβής του ανταλλακτικού (motherboard), και είμαι σε αναμονή για την επισκευή του. Προσπαθώ να αναπληρώσω το κενό με ένα netbook (Acer Aspire One 751h), στο οποίο θα αναφερθώ αργότερα, αλλά η διαφορά στη λειτουργικότητα είναι σημαντική.

Life goes on όμως, όπως λέει και και ο φίλος μου ο Σπαστός Πεταλάκης. Προσπαθώ να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα και κάνω υπομονή μέχρι να επανέλθουν όλα στα φυσιολογικά τους και επανέλθουν οι απόντες (ποδήλατο+laptop) στη βάση τους. Δε μπορεί, κάποτε θα σταματήσει να βρέχει!